Szpital tymczasowy bez tlenu. Akt oskarżenia po dramacie w Poznaniu

Akt oskarżenia dotyczy zdarzeń z marca 2021 roku, kiedy na terenie Szpitala Tymczasowego MTP w Poznaniu doszło do całkowitego zużycia tlenu w instalacji. Skutkowało to przerwami w terapii tlenowej osób znajdujących się w stanie zagrożenia zdrowia i życia. Postępowanie w tej sprawie zostało zainicjowane przez Wojewodę Wielkopolskiego, a kluczowe dowody dostarczyły opinie biegłych z zakresu gazownictwa oraz medycyny sądowej.

Biegły z dziedziny gazownictwa i inżynierii sanitarnej wskazał jednoznacznie, że przyczyną kryzysu był brak odpowiedniej ilości tlenu w zbiorniku głównym, zapasowym oraz brak butli awaryjnych. Według ustaleń śledztwa to profesjonalne służby szpitala odpowiadały za monitoring i zapewnienie ciągłości dostaw gazu medycznego. Oskarżony Krzysztof S., pełniący wówczas funkcję kierownika Sekcji Energetycznej Działu Technicznego, miał nie dopełnić obowiązków poprzez zaniechanie zamówienia tlenu we właściwym czasie.

Oskarżonemu zarzucono nieumyślne narażenie dziesięciu pacjentów na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Mężczyzna nie przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia, prezentując własną linię obrony. Każdy z zarzuconych mu czynów zagrożony jest karą do roku pozbawienia wolności, a sprawę rozpozna Sąd Rejonowy Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu.

Sprawa ta wpisuje się w szerszy kontekst problemów organizacyjnych w polskiej ochronie zdrowia, który regularnie monitorujemy na naszych łamach. Wcześniej opisywaliśmy chociażby chaos w szpitalach po zapowiedziach resortu zdrowia czy alarmujące raporty NIK dotyczące braku profilaktyki. Mechanizm niewydolności zarządzania infrastrukturą techniczną w placówkach medycznych to problem, który w sytuacjach kryzysowych uderza bezpośrednio w bezpieczeństwo obywateli, o czym informowaliśmy opisując chaos w szpitalach.

Dostarczanie tlenu w szpitalu tymczasowym, zorganizowanym na terenie Międzynarodowych Targów Poznańskich, było operacją o wysokim stopniu skomplikowania, wymagającą precyzyjnego planowania. Brak wyobraźni i elementarnej staranności w zabezpieczeniu rezerw surowca ratującego życie to jaskrawy przykład porażki nadzoru technicznego. Państwo musi wyciągnąć wnioski z tej lekcji, by procedury bezpieczeństwa nigdy więcej nie przegrywały z urzędniczym lub technicznym zaniedbaniem.