Grupa Wyszehradzka wraca do gry. Sikorski w Bratysławie o sojuszu z Japonią

W słowackim Tomasovie pod Bratysławą doszło do przełomowego spotkania ministrów spraw zagranicznych Grupy Wyszehradzkiej w rozszerzonym formacie V4+ z udziałem Japonii. Słowacja, która 1 lipca 2026 roku objęła roczne przewodnictwo w Grupie, zdecydowała się na odmrożenie dialogu szefów dyplomacji czterech państw środkowoeuropejskich po dwuletniej przerwie. Gościem specjalnym rozmów był minister spraw zagranicznych Japonii Toshimitsu Motegi, z którym polska delegacja przeprowadziła także dwustronne konsultacje.

Grupa Wyszehradzka jest z powrotem. (…) Dzięki temu możemy znowu sobie ufać i ponownie różne rzeczy ustalać. (…) Wspólnie znaczymy więcej

wicepremier, minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski

Głównym tematem obrad było powiązanie bezpieczeństwa obszaru euroatlantyckiego z regionem Indo-Pacyfiku w obliczu globalnych wyzwań. Ministrowie zgodnie uznali, że wkład Tokio w programy pomocowe dla Ukrainy oraz zacieśnienie współpracy Japonii z NATO są kluczowe dla stabilności wschodniej flanki Sojuszu. Wicepremier Radosław Sikorski zaznaczył, że dla Warszawy bezpieczeństwo Indo-Pacyfiku ma znaczenie zasadnicze, co wymusza ściślejszą koordynację działań między Europą a państwami tego dalekowschodniego regionu.

Reaktywacja Grupy Wyszehradzkiej następuje w momencie, gdy polskie bezpieczeństwo wewnętrzne poddawane jest surowej ocenie. Podczas gdy MSZ buduje sojusze w Bratysławie, w kraju nie milkną echa raportów NIK o lukach w ochronie urzędów i szkół przy granicy wschodniej, o czym informowaliśmy w kontekście zagrożeń hybrydowych. Z punktu widzenia polskiej racji stanu, odbudowa formatu V4 może być narzędziem nacisku w Brukseli, o ile Warszawa zdoła utrzymać spójny front z sąsiadami w kwestiach militarnych i energetycznych.

Powrót do regularnych konsultacji w formacie V4 to sygnał, że regionalna współpraca w Europie Środkowej, mimo wcześniejszych różnic, pozostaje jedyną drogą do wzmocnienia głosu Warszawy na arenie międzynarodowej. Zgodnie z procedurami dyplomatycznymi, ustalenia ze szczytu ministerialnego będą teraz przekuwane w konkretne programy współpracy w ramach słowackiej prezydencji. W dobie rosnącej presji ze strony Rosji, odbudowa zaufania między Polską, Słowacją, Czechami i Węgrami to konieczność, a nie wybór. Czas pokaże, czy deklaracje o wspólnym znaczeniu więcej przełożą się na realne wzmocnienie bariery przed imperializmem.