Zamek Królewski pokazuje niezrealizowany apartament gościnny dla władz PRL

W 1974 roku, gdy bryła Zamku Królewskiego była już odbudowana, rozpoczęły się prace nad wnętrzami i przyszłą ekspozycją muzealną. Równolegle powstał pomysł reprezentacyjnego apartamentu dla szczególnych gości władz PRL. Projekt obejmował m.in. salony, sale bankietowe, marmurowe łazienki, garderoby, kuchnie, chłodnie, osobną windę oraz rozbudowane zaplecze. Na potrzeby Urzędu Rady Ministrów przeznaczono blisko jedną piątą powierzchni odbudowanego Zamku.

Za wystrój części gościnnej odpowiadali architekci Maria Reforowska i Jan Maass, którzy zamiast rekonstruować historyczne apartamenty projektowali nowoczesną rezydencję państwową, mającą prezentować poziom polskiej architektury wnętrz i wzornictwa. Koncepcja ścierała się z wizją środowiska skupionego wokół profesorów Stanisława Lorentza, Jana Zachwatowicza i Aleksandra Gieysztora, którzy widzieli w Zamku przede wszystkim muzeum polskiej historii i kultury dostępne dla wszystkich.

Ostatecznie, w warunkach narastającego kryzysu gospodarczego i politycznego, zrezygnowano z realizacji reprezentacyjnych pomieszczeń. Żaden z planowanych gości nie skorzystał z przygotowanych apartamentów, a przestrzenie przez kolejne lata służyły jako niedostępne dla publiczności biura i zaplecze muzeum.

Na potrzeby wystawy odtworzono na II piętrze fragment niezrealizowanego projektu. Do wnętrz wróciły meble, lampy, tkaniny, szkło artystyczne i przedmioty dekoracyjne, przez lata przechowywane w zamkowych magazynach i biurach. Zachowane meble, elementy wyposażenia, fotografie oraz projekty architektoniczne pokazują, jak miały wyglądać reprezentacyjne wnętrza dla najważniejszych gości państwowych.

Na ekspozycji prezentowane są także fotografie Chrisa Niedenthala, dokumentujące odbudowę Zamku na przełomie lat 70. i 80. — większość z nich nie była dotąd publikowana. Wystawa opowiada zarówno o politycznych ambicjach schyłku epoki Edwarda Gierka, jak i o polskim projektowaniu.