Warszawa oddała hołd ofiarom Rzezi Woli. Niemcy zamordowali 50 tysięcy cywilów

Niemieckie bestialstwo na warszawskiej Woli było reakcją na wybuch Powstania Warszawskiego, który okupant uznał za okazję do ostatecznego rozwiązania problemu polskiej stolicy. Od pierwszych dni sierpnia 1944 roku oddziały niemieckie prowadziły systematyczną eksterminację ludności cywilnej, która przybrała masowy i wyjątkowo brutalny charakter. Warszawa, uznawana przez Niemców za centrum polskiego oporu, miała zostać całkowicie zniszczona wraz z jej mieszkańcami.

Dzisiaj – 5 sierpnia – stajemy w zadumie przed posępnymi blokami granitu, epitafium dla niezliczonych ofiar rzezi Woli, symbolicznym grobowcem bestialsko pomordowanych w hekatombie, która 82 lata temu przetoczyła się przez pobliskie ulice, parki i budynki

Prezydent RP Karol Nawrocki (w liście odczytanym przez Błażeja Pobożego)

Podczas uroczystości 5 sierpnia doradca prezydenta Błażej Poboży odczytał list skierowany do uczestników obchodów przez Prezydenta RP Karola Nawrockiego. Instytut Pamięci Narodowej reprezentował dr Adam Pleskaczyński, dyrektor Biura Edukacji Narodowej IPN. Obecność powstańców warszawskich i weteranów nadała ceremonii charakter żywego świadectwa o hekatombie, która przetoczyła się przez ulice, parki i budynki Woli.

Tematyka martyrologii narodu polskiego i walki o wolność regularnie powraca w naszych publikacjach, co potwierdzają materiały takie jak Tego dnia w historii Polski: 5 sierpnia. Tragiczny koniec Rządu Narodowego i rzeź Woli czy relacje z prac ekshumacyjnych prowadzonych przez Grupę ds. Godnych Pochówków. Pamięć o ofiarach niemieckich zbrodni jest fundamentem tożsamości narodowej i suwerenności, o którą walczyły kolejne pokolenia Polaków. Tylko silne państwo, świadome własnej historii, jest w stanie skutecznie chronić swoich obywateli przed powtórzeniem się podobnych tragedii.

Pamięć o 50 tysiącach zamordowanych sąsiadów i krewnych pozostaje żywa, stanowiąc memento dla przyszłych pokoleń. Polska racja stanu wymaga, aby zbrodnie te zostały nie tylko upamiętnione, ale i w pełni rozliczone w świadomości międzynarodowej. To obowiązek współczesnego państwa polskiego wobec tych, którzy za polskość zapłacili cenę najwyższą.