Koniec poszukiwań legendy. IPN zidentyfikował szczątki Mieczysława Dziemieszkiewicza „Roja”

Przełom w śledztwie warszawskiej Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu stał się faktem dzięki żmudnej pracy biegłych z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Identyfikację ppor. Mieczysława Dziemieszkiewicza poprzedziły wieloletnie poszukiwania, analizy dowodowe oraz specjalistyczne badania DNA, które wymagały nawet pozyskania materiału porównawczego od nieżyjących już członków rodziny bohatera.

Kluczowym momentem prac ekshumacyjnych było odnalezienie charakterystycznego artefaktu, który skłonił prokuratorów do rozszerzenia zakresu porównań genetycznych. To właśnie te twarde dowody pozwoliły wyrwać z bezimiennej dołów śmierci kolejnego obrońcę polskiej suwerenności. „Rój” jest jedną z blisko osiemdziesięciu ofiar represji państwa komunistycznego zidentyfikowanych dotąd przez IPN w kwaterze „Ł” Cmentarza Powązkowskiego.

Mieczysław Dziemieszkiewicz poległ w nocy z 13 na 14 kwietnia 1951 roku podczas brutalnej obławy we wsi Szyszki koło Pułtuska. Przeciwko jednemu dowódcy stanęła potężna machina terroru: żołnierze KBW oraz funkcjonariusze UB i milicji. Po bohaterskiej walce i śmierci w wymianie ognia, komuniści przewieźli ciało do Pułtuska na sekcję zwłok, próbując zatrzeć pamięć o żołnierzu, który do końca pozostał wierny przysiędze.

Odnalezienie „Roja” to nie tylko sukces polskiej nauki i prokuratorów, ale przede wszystkim wypełnienie obowiązku państwa wobec swoich najwierniejszych synów. W dobie prób relatywizowania historii, skuteczna praca IPN przywraca należne miejsce polskim bohaterom narodowym, których komunistyczni oprawcy chcieli na zawsze wymazać z kart dziejów. Sprawiedliwość, choć spóźniona, upomniała się o polskiego oficera.