Polskie huty zbroją armię. Niewiadów, Andoria i Huta Małapanew w jednym ręku

Wielkie przetasowania w krajowym przemyśle ciężkim nabierają tempa. Spółka Niewiadów-PGM zawarła umowę, która zmienia układ sił w sektorze metalurgicznym. Stronami porozumienia są Polska Grupa Hutnicza, Grupa Virtus, Andoria oraz Huta Małapanew, a także dotychczasowi właściciele hutniczych aktywów. Centralnym punktem tej operacji jest włączenie Andorii i Huty Małapanew do struktur PGH, co ma pozwolić na skokowy rozwój zdolności produkcyjnych w obszarze odlewów staliwnych i żeliwnych.

PGH ma konsolidować aktywa hutnicze i odlewnicze, natomiast NPGM ma zaangażować się kapitałowo w PGH, pełnić rolę strategicznego odbiorcy oraz wykorzystywać własne kompetencje integratorskie do włączania powstających produktów do swoich procesów produkcyjnych

komunikat Niewiadów-PGM

Realizacja tej strategii ma bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo granic i stan magazynów Wojska Polskiego. Planowana współpraca obejmuje produkcję korpusów bomb o wagomiarze 250 kg standardu NATO, korpusów rakietowych oraz komponentów do amunicji kalibru 155 mm. To właśnie te elementy są dziś towarem deficytowym na europejskim rynku zbrojeniowym, a budowa suwerennego łańcucha dostaw w oparciu o polskie huty to jedyna droga do uniezależnienia się od zewnętrznych dostawców.

Rola poszczególnych graczy w nowym układzie została precyzyjnie zdefiniowana. NPGM ma zaangażować się kapitałowo w Polską Grupę Hutniczą, pełniąc rolę strategicznego odbiorcy gotowych produktów. Z kolei Grupa Virtus bierze na siebie ciężar wsparcia w pozyskiwaniu zamówień, kontraktów oraz organizacji finansowania rozwoju. Taka struktura sugeruje próbę stworzenia zintegrowanego organizmu przemysłowego, który kontroluje proces od pieca hutniczego po gotowy wyrób militarny.

Konsolidacja strategicznych aktywów hutniczych to sygnał, że polski przemysł wreszcie zaczyna grać w wyższej lidze, wykorzystując koniunkturę na zbrojenia. Choć krajowa gospodarka zmaga się z wyzwaniami, o czym świadczą m.in. miliardowe straty polskiego górnictwa, o których informowaliśmy, budowa silnego zaplecza dla armii w Warszawie, a nie w zagranicznych stolicach, jest kluczowa dla racji stanu. Polskie huty muszą zarabiać na bezpieczeństwie, zamiast czekać na unijne dotacje. To twardy interes, który wreszcie stawia na krajowe kompetencje.