InPost tnie prognozy zysku i wydatki na inwestycje. Spółka spodziewa się spadku EBITDA

Zamiast zapowiadanej wcześniej stabilizacji wyniku, Grupa InPost spodziewa się obecnie, że skorygowana EBITDA spadnie r/r w średnim jednocyfrowym przedziale procentowym. Pogorszenie prognoz rentowności idzie w parze z rosnącym zadłużeniem, gdyż spółka przyznaje, że dźwignia finansowa netto na koniec roku okaże się nieco wyższa niż w roku 2025. Dla inwestorów to sygnał ostrzegawczy, że tempo ekspansji natrafiło na sufit rentowności.

W reakcji na trudniejsze warunki rynkowe zarząd zdecydował o ścięciu planowanych wydatków. Nakłady inwestycyjne grupy wyniosą ok. 2,1 mld zł, co oznacza redukcję o 300 milionów złotych względem pierwotnie zakładanych 2,4 mld zł. Mniejszy strumień gotówki płynący na rozwój infrastruktury to często pierwszy objaw zaciskania pasa w obliczu rosnących kosztów kapitału i niepewności gospodarczej.

Wskaźnik	Poprzednia prognoza	Obecna prognoza
Skorygowana EBITDA	stabilizacja r/r	spadek o średni jednocyfrowy %
Nakłady inwestycyjne (CAPEX)	2,4 mld zł	2,1 mld zł
Dźwignia finansowa netto	bez zmian	wyższa niż w 2025 r.

Źródło: Bankier.pl / PAP Biznes

Mimo cięć budżetowych, firma nie rezygnuje całkowicie z rozbudowy sieci logistycznej i planuje uruchomienie około 19 tys. nowych urządzeń paczkomatowych. Uwagę zwraca jednak dysproporcja w kierunkach rozwoju: podczas gdy w krajach strefy euro ma stanąć 11 tys. maszyn, a w Wielkiej Brytanii i Irlandii 5 tys., na rodzimy rynek polski przypada jedynie około 3 tys. nowych urządzeń. InPost wyraźnie przesuwa ciężar inwestycyjny poza granice kraju, szukając wzrostów na rynkach zachodnich.

Rewizja planów InPostu wpisuje się w szerszy trend pogorszenia nastrojów wśród giełdowych gigantów, o czym świadczą m.in. opisywane przez nas słabsze wyniki Polimexu Mostostal. W otoczeniu inflacji, która w 2025 roku wyniosła średnio 3,6 proc., oraz ostrzeżeń globalnych graczy takich jak Pimco przed rosnącymi kosztami długu, nawet liderzy rynku logistycznego muszą rezygnować z mocarstwowych planów na rzecz ochrony płynności. Kiedy kapitał drożeje, a marże spadają, kapitulacja przed ambitnymi prognozami staje się koniecznością, a nie wyborem.