Fiasko planów Asseco Poland. Walne zgromadzenie odrzuciło programy dla menedżerów

Jak poinformował serwis Bankier.pl, nadzwyczajne walne zgromadzenie (NWZ) zwołane na 12 sierpnia 2026 roku nie przyjęło uchwały dotyczącej programów menedżerskich na rok 2027 oraz lata 2026-2029. Propozycja zakładała przydzielenie 1,4 mln akcji z puli własnej spółki, co stanowi 1,7 proc. kapitału zakładowego. Beneficjentami miało zostać od 95 do 149 osób z kadry kierowniczej.

Jego rezygnacja ma na celu wyeliminowanie potencjalnego konfliktu interesów oraz wzmocnienie przejrzystości procesu decyzyjnego na poziomie walnego zgromadzenia

Adam Góral, prezes Asseco Poland

Z planów tych wyłączony został prezes Adam Góral oraz członkowie rady nadzorczej spółki-matki. Dokumentacja wskazywała na istotną zmianę finansową w porównaniu do wcześniejszych projektów: implikowana dywidenda w latach 2027-2030 miała wynieść aż 2,8 mld zł, podczas gdy poprzednio zakładano kwotę 1,7 mld zł. Mimo zwiększenia tych parametrów, akcjonariusze nie dali zielonego światła dla nowej architektury wynagrodzeń.

Opór części akcjonariuszy wobec polityki premiowania akcjami był widoczny już wcześniej. NN OFE zgłosił własny projekt uchwały, w którym domagał się całkowitego umorzenia posiadanych przez Asseco akcji własnych zamiast ich rozdysponowania wśród menedżerów. To już druga taka sytuacja w bieżącym roku – w marcu 2026 r. NWZ również odrzuciło podobną uchwałę dotyczącą programów motywacyjnych dla zarządu i kluczowej kadry.

Wcześniejsze spory o podział zysków doprowadziły do tego, że prezes Adam Góral zrezygnował z udziału w programie, w ramach którego mógł otrzymać 3 proc. akcji spółki. Jak sam wskazał, jego decyzja ma na celu wyeliminowanie potencjalnego konfliktu interesów oraz wzmocnienie przejrzystości procesu decyzyjnego na poziomie walnego zgromadzenia. Prezes podkreślił jednocześnie, że nie sprzeciwia się samej idei systemów motywacyjnych.

Sytuacja w Asseco Poland wpisuje się w szerszy trend ostrożności kapitałowej na warszawskim parkiecie. W obliczu niepewności rynkowej, którą odnotowujemy w innych sektorach – jak choćby przy cięciu wydatków inwestycyjnych przez Arctic Paper – akcjonariusze twardo pilnują dyscypliny finansowej i dywidendowej. Gdy rynek staje się trudniejszy, priorytetem dla właścicieli staje się ochrona wartości spółki, a nie kosztowne programy dla kadry zarządzającej.