Wywiad USA: Iran zmienia strategię. Cieśnina Ormuz ważniejsza od atomu

Jak informuje serwis DoRzeczy.pl, powołując się na ustalenia dziennikarzy NBC News, amerykańskie służby dostrzegły wyraźną zmianę w doktrynie Teheranu. Iran miał zrewidować swoje postrzeganie strategicznych atutów po serii ataków wymierzonych w jego infrastrukturę jądrową. Obecnie to panowanie nad kluczowym szlakiem transportowym ropy i gazu stało się dla reżimu ajatollahów priorytetem, spychając rozwój broni masowego rażenia na dalszy plan.

Decyzja o przejęciu kontroli nad cieśniną Ormuz to uderzenie w czuły punkt Zachodu. Przez ten wąski przesmyk przepływa około 20 proc. światowych dostaw ropy naftowej, co daje Iranowi potężne narzędzie nacisku na ceny paliw na globalnych rynkach. Ewentualna blokada oznacza natychmiastowy wzrost kosztów transportu oraz wyższe ceny benzyny i oleju napędowego na polskich stacjach, co bezpośrednio uderzy w portfele obywateli.

Sytuacja jest o tyle groźna, że amerykańscy wojskowi ostrzegli już prezydenta Donalda Trumpa przed skutkami ewentualnej konfrontacji. Zdaniem Pentagonu siłowe otwarcie cieśniny byłoby operacją długotrwałą i niezwykle kosztowną, obarczoną ryzykiem wysokich strat po stronie USA. Co więcej, wywiad nie daje gwarancji, że taka interwencja zakończyłaby się pełnym sukcesem militarnym i politycznym.

Teheran nie ukrywa swoich intencji, traktując blokadę jako kartę przetargową w relacjach z Waszyngtonem. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC) stawia twarde warunki: domaga się wycofania sił USA z regionu, zakończenia blokady portów oraz wypłaty odszkodowań wojennych. To kolejny dowód na to, że bezpieczeństwo szlaków handlowych staje się elementem brutalnej gry mocarstw, podobnie jak w przypadku rosyjskich prowokacji na morzach, o których informowaliśmy w kontekście ostatnich gróźb Władimira Putina.

Dla Polski i Europy ten zwrot oznacza konieczność przygotowania się na nową falę szantażu surowcowego. Gdy Iran przesuwa ciężar z laboratorium atomowego na pokład okrętów wojennych w Ormuzie, stawką przestaje być jedynie odległe zagrożenie nuklearne, a staje się nią stabilność dostaw energii. Bezpieczeństwo granic i suwerenność energetyczna wymagają od państwa zdecydowanych działań w obliczu tak jawnego terroryzmu gospodarczego.