Migranci głodują na plażach Ceuty. Kryzys w hiszpańskiej eksklawie narasta

Ponad stu migrantów koczujących na plaży w Ceucie rozpoczęło strajk głodowy, o czym informuje serwis DoRzeczy.pl. Protestujący, wykorzystując plakaty wykonane na kartonach, deklarują pochodzenie z Maroka i wprost odmawiają powrotu do ojczyzny, żądając „lepszego życia” oraz ochrony międzynarodowej. Jest to pokłosie gigantycznego kryzysu z końca lipca, kiedy to w ciągu zaledwie jednej doby granicę hiszpańskiej eksklawy w Afryce Północnej przekroczyło około 49 tys. migrantów.

Premier Hiszpanii Pedro Sanchez nie kryje oburzenia skalą zjawiska, nazywając ostatnie wydarzenia naruszeniem integralności kraju. Szef rządu w Madrycie winą za zaistniałą sytuację obarcza zorganizowane gangi przemytników ludzi, które czerpią zyski z nielegalnego procederu. Według oficjalnych danych rządowych, po ostatniej fali w samej Ceucie wciąż przebywa około 5 tys. osób, co stanowi ogromne wyzwanie logistyczne i bezpieczeństwa dla lokalnej administracji.

Hiszpańska minister ds. migracji Elma Saiz poinformowała o podjęciu nadzwyczajnych środków, w tym o ogłoszeniu stanu nadzwyczajnego i przeznaczeniu 6,5 mln euro na wzmocnienie działań pomocowych. Resort planuje pilne przygotowanie 1500 nowych miejsc dla przybyszów, a Czerwony Krzyż już teraz dystrybuuje około 4 tys. pakietów żywnościowych dziennie. Mimo tak szerokiego wsparcia socjalnego, minister Saiz deklaruje, że rząd nie zamierza stosować logiki bezwarunkowego przyjmowania wszystkich chętnych, lecz opierać się na prawie krajowym i unijnym.

Sytuacja na granicach pozostaje niestabilna, co potwierdzają doniesienia nadawcy publicznego RTVE o gwałtownych starciach setek osób z siłami porządkowymi przy próbach forsowania zapór w Ceucie i Melilli. Choć rządowy instytut ochrony zdrowia zapewnia o stałym dostępie mieszkańców do opieki medycznej, presja migracyjna stawia pod znakiem zapytania wydolność lokalnych struktur. Państwo, które traci kontrolę nad swoimi granicami na rzecz przemytników, zmuszone jest do kosztownych działań doraźnych, za które ostatecznie płacą europejscy podatnicy.

Kryzys w Ceucie to kolejny dowód na to, że nieszczelne granice zewnętrzne Unii Europejskiej stają się narzędziem szantażu i destabilizacji. Podczas gdy Madryt broni się przed oskarżeniami o bezradność, tysiące ludzi próbują wymusić prawo pobytu metodą faktów dokonanych i protestów głodowych. Bez twardej egzekucji prawa do deportacji i realnego uszczelnienia kordonów granicznych, eksklawy takie jak Ceuta pozostaną punktami zapalnymi, w których suwerenność państwa ustępuje przed masową nielegalną migracją.