Marine Le Pen zapowiada koniec swobodnego przepływu w Schengen dla cudzoziemców

Portal DoRzeczy.pl opisuje narastający kryzys u bram Europy, gdzie afrykańscy migranci przeprowadzają szturm na Ceutę, hiszpańską enklawę graniczącą z Marokiem. Marine Le Pen, reagując na te wydarzenia pod koniec lipca 2026 roku, zadeklarowała podjęcie stanowczych kroków w celu ochrony spójności kontynentu. Jej plan zakłada rezerwację swobodnego przepływu w Strefie Schengen wyłącznie dla obywateli Unii Europejskiej, co uderzyłoby w mechanizm niekontrolowanego przemieszczania się osób trzecich między państwami członkowskimi.

W 2027 roku zatrzymamy to szaleństwo, rezerwując swobodny przepływ w Strefie Schengen wyłącznie dla obywateli Unii Europejskiej

Marine Le Pen

Polityk określa obecną sytuację mianem szaleństwa, które zamierza zatrzymać w 2027 roku. Propozycja ta stanowi bezpośrednie wyzwanie dla obecnej architektury bezpieczeństwa europejskiego, która w ocenie konserwatywnych środowisk jest zbyt dziurawa. Ograniczenie swobody poruszania się dla osób spoza Wspólnoty miałoby być narzędziem przywrócenia kontroli nad własnym terytorium i odpowiedzią na presję migracyjną z kierunków południowych.

Warto przypomnieć, że Strefa Schengen opiera się na umowach międzynarodowych, a każda zmiana jej zasad wymaga skomplikowanej procedury legislacyjnej na poziomie unijnym lub jednostronnego zawieszenia kontroli przez państwa członkowskie w sytuacjach nadzwyczajnych. Zapowiedź Le Pen wpisuje się w szerszy trend wzmacniania suwerenności państw narodowych kosztem brukselskiego dyktatu w obszarze polityki wizowej i granicznej. Tematyka destabilizacji granic i zagrożeń zewnętrznych regularnie powraca w naszych materiałach, co potwierdza m.in. artykuł o tym, że Łotewski polityk skazany za szpiegostwo na rzecz Rosji trafił do więzienia, o czym informowaliśmy przy okazji wyroku dla łotewskiego polityka za szpiegostwo.

Polska, jako kraj pilnujący wschodniej flanki, doskonale rozumie konieczność twardej ochrony zewnętrznych rubieży. Postulat Le Pen idzie jednak o krok dalej, uderzając w samą istotę wewnętrznej otwartości Europy, by ratować ją przed skutkami błędnej polityki otwartych drzwi. Jeśli Europa ma przetrwać jako wspólnota bezpiecznych narodów, priorytetem musi być interes własnych obywateli, a nie ideologia bezgranicznego humanitaryzmu, która kończy się obrazami szturmów na graniczne płoty.