Transport wodny śródlądowy w UE w dół. Dominacja Niemiec i Holandii

Unijna flota rzeczna przewiozła w 2025 roku o 3,7 mld tkm mniej towarów niż rok wcześniej. Choć po drastycznym spadku w 2022 roku nastąpiło krótkotrwałe odbicie, obecny wynik 118,0 mld tkm potwierdza, że sektor nie wrócił do stabilnego poziomu z lat 2015-2017, gdy notowano około 145-146 mld tkm. Najniższy poziom w ostatnim czasie odnotowano w 2023 roku, kiedy wskaźnik ten spadł do 116,4 mld tkm.

ŹródłoEurostat / X

Zobacz źródłowy wpis na X

Struktura transportu wodnego w Europie opiera się dziś głównie na wymianie transgranicznej. Przewozy międzynarodowe stanowiły w ubiegłym roku aż 54,7% całkowitego transportu towarowego na śródlądowych drogach wodnych UE. Transport krajowy odpowiadał za 24,9% operacji, natomiast tranzyt zamknął się w udziale 20,4%. Najwyższy udział transportu międzynarodowego odnotowano w Austrii (74,0%) oraz w Niemczech (64,1%).

Rodzaj transportu	Udział procentowy
Międzynarodowy	54,7%
Krajowy	24,9%
Tranzyt	20,4%

Źródło: Eurostat

Mapa europejskich dróg wodnych pozostaje zdominowana przez zaledwie dwa państwa. Niemcy z wynikiem 42,7 mld tkm oraz Holandia z 42,2 mld tkm wygenerowały łącznie blisko 72 procent całego unijnego transportu śródlądowego. Tak silna koncentracja infrastruktury i potoków towarowych w rękach najsilniejszych gospodarek kontynentu definiuje obecny kształt logistyki wodnej w Europie.

Dane te publikowane są przez Eurostat regularnie, co pozwala na śledzenie efektywności wykorzystania infrastruktury krytycznej państw członkowskich. Tematyka bezpieczeństwa ekonomicznego i wydolności sektora logistycznego regularnie pojawia się w naszych materiałach, czego przykładem był tekst pt. Wieczorny raport 28.07: prawica w rozpadzie, państwo w sporze. W ciągu ostatnich 30 dni opublikowaliśmy 15 artykułów analizujących twarde dane gospodarcze i wskaźniki państwowe, o czym szerzej wspominaliśmy w raporcie wieczornym.

Spadek o 3 procent w sektorze transportu wodnego to sygnał alarmowy dla spójności gospodarczej i suwerenności logistycznej mniejszych graczy. Podczas gdy Niemcy i Holandia utrzymują duopol, reszta wspólnoty pozostaje w tyle, co przy rosnącym znaczeniu przewozów międzynarodowych może pogłębiać dysproporcje w kontroli nad szlakami handlowymi. Silne państwo musi dbać o własne arterie transportowe, by nie stać się jedynie tłem dla potęg logistycznych sąsiadów.