Sytuacja finansowa rolników pod presją. Zadłużenie rośnie w 9 województwach

Choć w skali całego kraju wartość zaległości rolniczych spadła w czerwcu 2026 roku o 1,7 mln zł w ujęciu rocznym, polska wieś wciąż zmaga się z potężnym ciężarem finansowym. Średnia zaległość na jednego dłużnika wynosi obecnie 256,6 tys. zł, co przy rosnącej liczbie podmiotów mających problem z płatnością wskazuje na postępującą polaryzację w sektorze. Dane BIG InfoMonitor wskazują, że spadek globalnej kwoty długu to zasługa głównie dwóch regionów – podlaskiego i wielkopolskiego – podczas gdy w większości kraju sytuacja ulega pogorszeniu.

Jego zdaniem wzrost zadłużenia w woj. lubelskim należy więc wiązać raczej z sytuacją przedsiębiorstw rolnych na przełomie zimy i wiosny, a nie z letnimi anomaliami pogodowymi.

prezes BIG InfoMonitor Paweł Szarkowski

Najtrudniejsza sytuacja panuje w województwie lubelskim, gdzie odnotowano rekordowy wzrost kwotowy zaległości o 22,5 mln zł, co oznacza skok o 22 proc. do poziomu 126 mln zł. Jeszcze szybciej, bo o 34 proc., zadłużenie rosło w województwie lubuskim. Zdaniem ekspertów za ten stan rzeczy odpowiada splot fatalnej aury i czynników rynkowych. Susza wiosenna objęła nawet 98 proc. gmin w Lubelskiem w uprawach zbóż i rzepaku, a rolnicy, którzy wstrzymali się ze sprzedażą ziarna z 2025 roku licząc na lepsze ceny, zostali z pustymi portfelami i pełnymi magazynami.

Województwo	Zmiana procentowa	Wartość zaległości
Lubuskie	+34%	46,6 mln zł
Lubelskie	+22%	126 mln zł
Podlaskie	-48%	42,3 mln zł
Wielkopolskie	-21%	45 mln zł

Źródło: BIG InfoMonitor

Prezes BIG InfoMonitor Paweł Szarkowski wskazuje, że obecne dane to efekt problemów narastających od miesięcy, gdyż zobowiązania trafiają do rejestrów z opóźnieniem. Jego zdaniem wzrost zadłużenia na Lubelszczyźnie należy łączyć z kondycją firm na przełomie zimy i wiosny. Perspektywy na koniec roku nie napawają optymizmem, biorąc pod uwagę niskie ceny skupu płodów rolnych przy jednoczesnym wzroście kosztów prowadzenia działalności, w tym cen paliw.

Dla polskiego bezpieczeństwa żywnościowego kluczowe jest zachowanie rentowności rodzimych gospodarstw, które dziś wpadają w kleszcze między kapryśną pogodą a niekorzystną koniunkturą cenową. W obliczu inflacji, która w 2025 roku wyniosła 3,6 proc., oraz rosnącej presji kosztowej, polski rolnik musi radzić sobie bez realnego wsparcia w stabilizacji cen skupu. Państwo, zamiast mnożyć biurokratyczne bariery, o których często piszemy w kontekście nacisków Brukseli, powinno skupić się na realnej ochronie płynności finansowej producentów żywności.