Polska szóstą gospodarką Unii. Eurostat potwierdza dominację osi Berlin-Paryż

W 2025 roku gospodarki państw członkowskich Unii Europejskiej wytworzyły dobra finalne o łącznej wartości 18,8 bilionów euro – informuje Bankier.pl. Na szczycie hierarchii od 35 lat niezmiennie trwają Niemcy, których udział w unijnym PKB wyniósł 23,8 proc. Skala niemieckiej dominacji jest uderzająca: gospodarka RFN jest o przeszło połowę większa od francuskiej, mimo że Paryż zajmuje drugie miejsce w rankingu z wynikiem 15,8 proc. Podium zamykają Włochy, generujące 12 proc. wspólnotowego PKB.

Polska wywalczyła szóstą lokatę z wynikiem 4,9 proc., ustępując jedynie Hiszpanii (9 proc.) oraz Holandii (6,3 proc.). W zestawieniu wyprzedziliśmy kraje o znacznie mniejszej liczbie mieszkańców, takie jak Belgia, Szwecja czy Austria. W analizie pominięto Irlandię, wskazując, że jej PKB jest sztucznie napompowane przez transakcje optymalizacji podatkowej dokonywane przez globalne korporacje. Warto zaznaczyć, że PKB mierzy sumę dóbr finalnych, na którą wpływ mają nie tylko produktywność, ale także inflacja oraz nakłady kapitału i technologii.

Państwo	Udział w PKB (%)
Niemcy	23,8%
Francja	15,8%
Włochy	12,0%
Hiszpania	9,0%
Holandia	6,3%
Polska	4,9%

Źródło: Eurostat

Statystyki obnażają twardą rzeczywistość geopolityczną: region Europy Środkowej, rozciągający się od Estonii po Bułgarię, odpowiada łącznie za zaledwie 12,9 proc. unijnego PKB. Tymczasem Berlin i Paryż, wspierane przez kraje Beneluksu i Austrię, skupiają w swoich rękach ponad 50 proc. gospodarczego potencjału UE. Taki układ sił bezpośrednio przekłada się na możliwości forsowania własnych interesów na forum międzynarodowym, gdzie o wektorze polityki decydują najsilniejsi płatnicy.

Tematyka unijnej gospodarki i regulacji uderzających w polski przemysł regularnie powraca w naszych materiałach, czego przykładem była niedawna analiza raportu URE o presji cyfrowej na energetykę. Choć szóste miejsce Polski w UE jest faktem, to ogromny dystans dzielący Warszawę od liderów pokazuje, jak wiele pracy pozostaje w obszarze budowy suwerennej i konkurencyjnej gospodarki. Bez silnego kapitału narodowego i własnych technologii, Polska pozostanie w grupie państw zmuszonych grać tym, co rozdają najwięksi gracze.

Realna siła państwa mierzy się twardymi liczbami, a te wskazują na postępującą centralizację kapitału w starej Unii. Polska musi konsekwentnie budować własne atuty, by wyjść z roli kraju jedynie aspirującego do głównego stołu decyzyjnego.